Stichting Incomplete

[Stiene]

Column Diana: Navigeren (zorgportaal)
Was ik laatst toch weer bezorgd over het ouder worden, las ik laatst weer een berichtje dat voor mij weer een lichtpuntje in de duisternis was.


De rollator. Superhandig ding. Het geeft steun, heeft een mandje waarin ik mijn toekomstige Jack Russel (pluche helaas door verbod huisdieren) in kan zetten, een blad waarop ik mijn kop koffie kan parkeren en bij het toenemend gebrek aan bankjes in de stad waar ik even kan uitrusten, kan het blad waarop ik mijn koffie heb gezet ook dienen als zitbankje. Wel gesteld dat je niet vergeet de remmen van de rollator vast te zetten, anders veroorzaakt dat weer niet gewenste situaties.


Maar nu de uitvinding: Een beeldscherm met daarop de plattegrond van het verzorgingshuis waar men toevallig woont. Grote aanwijsknoppen met daarop symbolen als een kop (bedoeld voor de koffiehoek), toiletten, uitgang. Vooral bedoeld voor bewoners die lichtelijk gedesoriënteerd zijn.


Al fantaserend verplaatste ik mij in de toekomst waarin de rollator met beeldscherm en pictogramen gemeengoed zijn.


Ik loop mijn kamer uit (hopelijk heb ik nog een eigen kamer en deel ik die niet met vijf anderen door de vergrijzing) en omdat sinds het jaar 2030 verboden is zelf een koffiezetapparaat op de kamer te hebben in verband met brandveiligheid, tv en radio waren het jaar ervoor al verboden, ga ik op pad voor mijn dagelijkse ingebeelde cafeïne shot. Ingebeeld, omdat in 2027 cafeïne houdende koffie onder de opiatenwet valt.


Ik druk op het plaatje met een dampend kopje en een aangename, warme stem vertelt mij dat ik na vier passen naar rechts moet, tien passen rechtdoor moet. Na vijfentwintig passen links bereik ik de lift. Ik moet naar de tweede verdieping. Daar aangekomen moet ik honderd passen rechtdoor, zeven passen naar links, vervolgens 23 passen rechtdoor, acht passen rechtsaf om de volgende lift te pakken naar de begane grond.


Daar mag ik nog zestien passen naar links, derde afslag op de rotonde nemen en ben na 47 minuten gearriveerd op plaats van bestemming.


Helaas moet ik ook door die lange wandeling en de gedachte aan een kop koffie ook naar het toilet. De wacht rij inschattend en mijn verlangen naar koffie afwegend tegen mijn dringende gevoel naar het toilet, druk ik op de knop toiletten. In het jaar 2018 is het verboden eigen badkamers te hebben, dit in verband met overmatig gebruik van water en tekort aan schoonmaaksters.


De reistijd naar het toilet is met mijn tempo gelukkig slechts 23 minuten. Helaas door werkzaamheden in een gang, het plaatsen van een nieuwe spaarlamp, moet ik een andere terugweg nemen naar de koffiehoek. Reistijd anderhalf uur.


Eindelijk weer aangekomen is de koffiehoek al gesloten. Het is inmiddels tijd voor de lunch dus ik onderneem de 47 minuten durende trip terug naam mijn kamer. Helaas is mijn lunch niet afgeleverd doordat ik 7 minuten te laat was om te tekenen voor ontvangst.


Nu sta ik voor de keuze om de twee uur durende trip naar de cafetaria te ondernemen, of een omweg te nemen via de toiletten. En dan heb ik ook nog een afspraak bij de fysiotherapie. Een reis die ik eigenlijk had ingepland gecombineerd met een bezoek aan een zusterpost om te vragen of de technische dienst naar mijn wieltje kon kijken, omdat die enigszins afwijkt naar links, maar door een omleiding door het ophangen van een kunstwerk zolang gaat duren dat ik misschien mijn avondeten misloop.


Mijn lichtpuntje is gedoofd. Nog eens kijkend naar het plaatje en ik zie dat het beeldscherm ook nog eens mijn bankje in beslag neemt. Ik betwijfel of er, net als alle andere routeplanners wel voldoende actuele updates komen en wat als de verbinding uitvalt door een storing?


Het is een uitstekend idee voor een oplossing waarbij niet naar het werkelijke probleem wordt gekeken. Maar dat schijnt de nieuwe trend te zijn.
_________________
Een tijdperk wordt donker genoemd niet omdat het Licht niet schijnt, maar omdat mensen weigeren om het te zien.